خرید بک لینک
ساخت فروشگاه رایگان
گیفت کارت
رزرو آنلاین هتل خارجی
football strike خرید سکه
football strike خرید دلار
رزرو آنلاین هتل خارجی
خرید جم هی دی
مانومتر ویکا
سایت همسریابی
طایفه بزرگ صیادی - صفحه 14

تصویر ثابت

طایفه بزرگ صیادی

معرفی طوایف سیستان

طایفه بزرگ صیادی - صفحه 14

<-PostAuthor->
طایفه بزرگ صیادی معرفی طوایف سیستان
http://www.uplooder.net/

فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.
http://www.uplooder.net/

طایه ارباب

ارباب، از طایفه‌های سیتانی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.

در گذشته، این طایفه را «ارباب زئی» می‌نامیدند. از لحاظ قدمت و اصالت تقریباً همردیف طایفه کیانی است. به علت موقعیت خاص اجتماعی که طایفه ارباب داشته‌است، ارباب خطاب می‌شده‌اند و این نام تاکنون بر آنان باقی مانده‌است.ارباب حسن یکی از بزرگان این طایفه بوده که پس از جدایی افغانستان از ایران،به دلیل شیعه بودن املاک خود را در فراه که منطقه ای ناامن برای دوست داران اهل بیت بوده است رها کرده و با خانواده و روحانیون وطایفه ی خویش به سیستان ایران کوچ کرده و در روستای ارباب منطقه ی بنجار ساکن می شود.از آن پس کسانی که در روستای ارباب ساکن بوده اند نام خانوادگی خویش را به ارباب،اربابی،اربابی ثانی و...تغییر می دهند.اما نزدیکان و خویشان ارباب عبارتند از:ارباب،قدرتی،تجگی.

طایفه ارباب در روستای ارباب سیستان،زاهدان و تهران ساکن می باشند. لازم به ذکر است که این طایفه با فامیل اربابی که در اصل صیاد می باشند متفاوت است و هیچ رابطه ی خویشی میان آنها وجود ندارد.


منبع :

غلامعلی رئیس الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ ۱۳۷۰.



تاريخ : چهارشنبه 24 تير 1394 | 22:54 | نویسنده : اربابی |

طایفه آبیل

طایفه آبیل، از طایفه‌های سیستان در استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.

جی . پی . تیت، محقق و نویسنده بزرگ ریشه این قوم بزرگ را از ایالت اوتارپرادش در هند می‌داند.
از خصوصیات افراد این قبیله می‌توان به رنگ پوست سفید و سبزه، قدرت بدنی بالا، قامت بلند و گاهی متوسط اشاره کرد.

طایفه آبیل در زابل ساکن روستای هابیل، روستای عبدالرحیم آبیل، روستای آبیل، روستای آبیل پل رنده، خمک کمپاداره راه آبیل، ابراهیم آباد آبیل در سیاه پشته، بلوچ آبیل، رنده سفلی، روستای سنجرانی، دوست محمد، نوار مرزی میلک، سه راهی ملکی، شندل، بالاخانه و ده سرحدی و سایر مناطق می‌باشند.
همچنین مجموعه تپه‌های تاریخی آبیل واقع در روستای آبیل در بخش میان کنگی - دهستان مارگان از جاذبه‌های توریستی سیستان می‌باشند و قدمت آن مربوط به قرون ۴ تا ۹ هجری قمری می‌باشد.
جمع کثیری از طایفه آبیل در سطح شهر زابل و زاهدان سکونت دارند .این طایفه در ستیزه‌جویی و خوی جنگجویانه زبانزد بوده و در پی این خصلت یک تیره از آبیل‌ها پس از کشتار تعداد کثیری از هندوها به منطقه بلوچستان پاکستان مهاجرت کردند و سپس عده‌ای در چخانسور و گنگ ساکن شدند.
در این طایفه برخلاف اکثر طوایف که نام فامیلی یکسان و ریشه و نیای متفاوت دارند همه افراد طایفه آبیل از یک اصل و ریشه و نژاد مشترک هستند . این طایفه بصورت نواری از هند به پاکستان و افغانستان و در نهایت نواحی شرق و شمال ایران امتداد یافته‌است و اصالت این قوم در منطقه همواره زبانزد بوده‌است. در حال حاضر ریش سفید طایفه ی آبیل، حاج بلوچ خان آبیل می‌باشد. سایر اسامی این فامیل عبارتند از:آبیل، هابیل، آبیلی .

نامداران و سرداران طایفه ی آبیل :

از سرداران این طایفه کاظم آبیل، عبدالرحیم خان آبیل و حاج بلوچ خان آبیل می‌توان نام برد.

نام آبیل برگرفته از منطقه‌ای در ناحیه شمال و پشت دریاچه هامون (پشت آب) می‌باشد که این طایفه درگذشته در آن زندگی می‌کرده‌است.

«جی. پی. تیت» نویسنده کتاب سیستان، آبیل‌ها را باقی مانده قوم ابهیریا می‌داند که در سواحل دریای عمان و منطقه بلوچستان پاکستان سکونت داشته‌اند.
همچنین حدود ۱۰۰ سال پیش تعداد ۲۹۴ خانواده از طایفه آبیل در ناحیه گنگ و تعداد ۳۲۰ خانواده در چخانسور زندگی می‌کرده‌اند.

در گذشته طایفه آبیل بیشتر در نواحی ساحلی دریاچه هامون در سیستان و نیزارها و شهر زابل زندگی می‌کرده‌اند. شغل کلی این طایفه در گذشته دور دامداری و تعدادی نیز به شغل کشاورزی مشغول بوده‌اند.


منابع :

غلامعلی رئیس الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ ۱۳۷۰.
جی. پی. تیت. سیستان جلد دوم. چاپ مشهد ۱۳۶۲. اداره کل ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان.



تاريخ : چهارشنبه 24 تير 1394 | 22:42 | نویسنده : اربابی |

معرفی طایفه های سیستان

اقوام و طایفه‌های سیستان و بلوچستان، به اقوامی گفته می‌شود که در استان سیستان و بلوچستان سکونت داشته‌اند و یا زندگی می‌کنند و از لحاظ ساختار طایفه‌ای، قومی و نوع سکونت به چهارده گروه تقسیم می‌شوند.

بازماندگان قدیمی و اصیل سیستان که توانسته‌اند نسل خویش را ازخطر قتل عام‌ها و کشتارهای دسته جمعی مغولان، تیموریان، و ازبک‌ها حفظ کنند، شامل: طایفه‌های پودینه (پودنه)، میر، کیخا، کیانی، کمالی، ارابیب ، پهلوان و نورا
طوایفی که معتقدند ریشه قومی آنان عرب می‌باشد، شامل: گمشادزهی،نهتانی،نخودزهی،سالارزهی،قلندرزهی،شهرکی، کول و صیاد
طوایفی که منتسب به محیط زیست اولیه خودشان هستند، شامل دلخکی، دلارامی، گرگ، سرگزی و خاراکوهی، که به ترتیب ازمناطق دلخک، بیابان گرگ، شوره‌گزها و خارکوه واقع در مجاورت هیرمند سرچشمه می‌گیرند.
طوایفی که از کوه‌های بارز کرمان آمده و از وجودشان در جنگها و اهداف امنیتی استفاده می‌شده‌است، شامل سنچولی (سنگچولی) و جهان تیغ،جمالزهی
طوایفی که قبل از ویرانی سیستان آنجا بوده‌اند اما توسط تیمور اجباراً به مناطق دیگر منتقل شده‌اند، شامل جمشیدی و بختیاری
طوایفی که به کولی‌ها (دوره گردها) معروفند، شامل ماهککی، گلوی (افغان)، پتی پشم، چتله و کیال
قبایل گاوچرها (دامداران) یا گوچرهای سیستان، شامل آبیل، ده مرده، سراوانی و کلبعلی
طوایفی که ریشه افغانستانی دارند، شامل غلجه‌ای، بارکزایی، فراهی، هراتی و لکزایی
طوایفی که ریشه تاجیکی دارند، شامل راشکی
طوایفی که ریشه در بلوچستان پاکستان دارند، شامل نارویی، شیرانزائی، سنجرانی، رخشانی و سارانی
طوایفی که از اطراف تهران به سیستان کوچ کرده‌اند، شامل شهریاری و نوری
طوایفی که از منطقه لاش وجوین و قلعه کاه به سیستان آمده‌اند، شامل سموری، ارجونی، تجگی، اوکاتی
طوایفی که ریشه قومی آن‌ها از ممسنی است، شامل براهویی، بزی، جر و قزاق،جمالزهی
طوایفی که ریشه آنان از شیراز و استان فارس می‌باشند، شامل سربندی



تاريخ : چهارشنبه 24 تير 1394 | 22:40 | نویسنده : اربابی |

طایفه خمر،خمری

طایفه خَمر،خَمری

بر اساس دست نوشته های فامیلی وگفتار اگاهان طایفه به هنگام شکست اشرف افغان وفرار وی به جانب بلوچستان وسیستان جماعتی از ایرانیان به لحاظ تعصبات عمیق میهنی خویش راه را بر اشرف گرفته جمیع همراهان او را قتل عام نموده گروهی را نیز به اسارت گرفتند. و به روایتی خود اشرف نیز در این در گیری ونبرد بدست این جماعت کشته شد. این ایرانیان متعصب جماعتی از تیره های وابسته به طایفه براهوئی بودند که تحت فرماندهی میر احمد خان قنبرانی به حوالی سیستان ودر مسیر گذرگاه اشرف به کمین نشسته کار ویرا یکسره نمودند ومیر احمد خان بزرگ طایفه قنبرانی بود که خود یک شاخه از قبیله براهوئی را تشکیل می داد.
نام قنبرانی یا کنبرانی بعد ها تغییر حالت داده تبدیل به کِمر وسپس به خَمرشد. محل سکونت میر احمد خان را کلات ذکر نموده ویرا حاکم وخان بزرگ کلات بر می شمارند ونادر شاه خدمتی که امیر احمد خان در خصوص در گیری وشکست اشرف افغان انجام داد منظور نظر قرار داده ویرا در زمره ملتزمین رکاب وسرداران وسران لشکر خویش در جنگ قندهار وهند بر شمرد وسپس حکومت بلوچستان بزرگ را به او تفویض کرد .در مسیر حرکت طایفه قنبرانی که پس ازفتح دهلی توسط نادر از طریق سیستان عازم کلات بلوچستان بودنداما داد خان قنبرانی با جماعتی از افراد طایفه خود در سیستان باقی ماند وانگاه به عمران قریه لُف و پَلگی خمر همت گماشت. وتوسعه و گسترش تعداد افراد طایفه که طبیعتاً نیاز به علفچر بیشتری را جهت چرای دام های شان ایجاب می نمود انان را واداشت تا در مناطق طِفلک . ابراهیم اباد شیب اب .هامون نیزارده سرخ میانکنگی وتپه خَمک پراکنده شوند واین مناطق همچنان دردست شان باقی ماند هنگامیکه استقلال خان کلات بر اثر نفوذ انگلیس ها خاتمه یافت میر خداداد خان (خان کلات) نوه نصیر خان ابن میر عبدالله خان ابن میر سمندر خان ابن



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 24 تير 1394 | 22:23 | نویسنده : اربابی |

طایفه نورزائی(نورزهی)

تیره ها و شاخه های مختلف طایفه نورزائی (نورزهی)
طایفه نورزائی (نورزهی) در ایران، عمدتاً در سیستان، زاهدان، ایرانشهر، میرجاوه، سرخس، گرگان، خانببین، کلاله، پیراواش، ساری، تهران و اصفهان و جوپار کرمان زندگی می کنند و هسته اولیه آنها در ایران، در روستاهای قلعه نو، شهرستان کهنه و شهر زهک قرار دارد.
نورزائی ها را در تلفظ عامیانه، نورزهی و نورزی نیز می گویند. به طور کلی علاوه بر دسته ای از مردم این طایفه که هم اکنون با عنوان اصلی این طایفه خوانده می شوند تعدادی از مردم و تیره ها این طایفه در شناسنامه تغییر عنوان فامیلی داده اند و تعدادی دیگر از طوایف منطقه سیستان نیز اصالتاً با این طایفه دارای نیای مشترک هستند.

کسانی که در شناسنامه هم اکنون نورزائی یا نورزایی یا نورزهی می باشند، از چند تیره تشکیل می شوند:



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 24 تير 1394 | 21:28 | نویسنده : اربابی |

طایفه صیادی(سفری به زابل و شهر ادیمی)

موضوع:انسان شناسی,سفری به زابل و روستای ادیمی و دیدار با افراد

سرشناس و تحقیقات میدانی در فرهنگ مردم سیستان از شما دعوت

میکنیم ادامه مطلب را مطالعه نمایید.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 24 تير 1394 | 21:03 | نویسنده : اربابی |

معرفی طایفه سارانی

معرفی اجمالی طایفه سارانی


طایفه بزرگ سارانی امروزه مشتمل ازفرزندان پنج برادر بنامهای محمود. اسکندر .باران . رستم

و کوچک میباشد که با پسوند (زهی)

بمعنای زادگان در میان ایشان شناخته و تفکیک میشوند.


بطور مثال: محمود زهی و اسکندر زهی

و عشیــره ای دیگر بنـام (بهلوری) که نوادگانشـان ساکـن قـاینات میباشند خود راتیره ای دیگراز

طایفه سـارانی میدانند که این موضوع نیزمورد تایید بزرگان طـایفه در منطـقه سیستان میبــاشد.

از نــظر نــژادی طبق شجـره نامه مــورد تایید بـزرگان طایفه ســارانی از اعــراب بوده که به سیستان کوچ داده شده اند و

درابتدا به صورت نظامی دراین منطقه ساکن شده اند به تدریج و با افزایش جمعیت و وصلت با

ساکنین قدیمی ترسیستان به طبعـیت عموم با تغییر زبان عده ای به گویش سیستانی و عده ای به

زبان بلوچـی گرویدند. امروزه به همیـن دلیل با طایفه ای روبرو هستیم که به دو گویش غـالـب

واصیل موجود در استان سیستان وبلوچستان سخن میگویند.
http://www.sarani-sistan.ir



تاريخ : چهارشنبه 24 تير 1394 | 20:35 | نویسنده : اربابی |
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
http://www.uplooder.net/
.: Weblog Themes By SlideTheme :.